Czerwcowe spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki dla najmłodszych – Bajkomilusie – odbyło się w ciepłej, pełnej serdeczności atmosferze. Tego dnia dzieci w wieku przedszkolnym wyruszyły we wspólną podróż do świata emocji, tak bliskich, a jednocześnie często trudnych do nazwania i zrozumienia. Przewodniczką po tej wewnętrznej mapie była niezwykła książka „Hotel dla uczuć” Lidii Branković – opowieść mądra, czuła i pięknie zilustrowana, która w niezwykle obrazowy sposób pokazała, że wszystkie emocje mają prawo być – i każda z nich zasługuje na zauważenie i zrozumienie.
W tej refleksyjnej podróży towarzyszyły dzieciom także inne wartościowe książki: „Jesteś cudem” autorstwa Mojo Graffi i Katarzyny Bielińskiej – pochwała indywidualności i wiary w siebie, „Na jeden dzień” Laury Leuck – pełna empatii opowieść o dziecięcych marzeniach, oraz „W moim sercu. Księga uczuć” Jo Witek i Christine Roussey – książka, która jak mało która potrafi ująć złożoność dziecięcego wnętrza w słowa i obrazy.
Wspólne czytanie stało się wstępem do rozmów o emocjach, które dzieci znają i przeżywają na co dzień: radości, smutku, złości i dumie. Przedszkolaki dzieliły się własnymi doświadczeniami – mówiły o tym, co je cieszy, co smuci, kiedy się złoszczą i kiedy czują się naprawdę dumne. Rozmowy były pełne szczerości, prostoty i niezwykłej dziecięcej mądrości, która porusza dorosłego słuchacza.
By wesprzeć dzieci w zrozumieniu emocji i ich rozpoznawaniu, wprowadzono zabawy edukacyjne: układanki, które obrazowały uczucia, przyporządkowywanie nazw emocji do ilustracji twarzy, grę wymagającą skupienia i wyciszenia oraz zabawę z przekazywaniem kartonowego serduszka za pomocą spinaczy – symboliczny gest budowania więzi i uważności na drugą osobę.
Kulminacją spotkania była praca plastyczna – tworzenie letnich wianuszków. Dzieci oddały się jej z zapałem i zaangażowaniem. Każdy wianek był inny – kolorowy, pełen energii, fantazji i emocji. Widok przedszkolaków z gotowymi pracami, dumnie prezentujących swoje dzieła, był obrazem prawdziwej radości z tworzenia i poczucia własnej sprawczości.
To spotkanie pozostawiło w sercach uczestników coś więcej niż tylko miłe wspomnienie – zasiało ziarenko uważności na własne uczucia i emocje innych. Pokazało, że nawet te trudne emocje są potrzebne, że warto je nazywać, przeżywać i dzielić się nimi. A także, że książka może być pięknym pretekstem do ważnych rozmów – rozmów, które budują emocjonalne fundamenty młodego człowieka.
Sabina Dobrowolska
